Kooperacyjny trening medyczny 0
Kooperacyjny trening medyczny

Kooperacyjny trening medyczny 

Kiedy słyszy się o kooperacyjnym trening medycznym, często kojarzy się on z pracownikami zoo, którzy trenują z dzikimi zwierzętami w celu przyzwyczajenia ich do zabiegów. Foki otwierają pyski i pokazują zęby, goryle podają kończyny, po czym otrzymują nagrodę. Dlaczego nie wykorzystać technik stosowanych przez opiekunów zwierząt do przyzwyczajenia naszych psów do zabiegów pielęgnacyjnych? W ten właśnie sposób powstał kooperacyjny trening medyczny. 

Na czym polega kooperacyjny trening medyczny ?

Zabiegi pielęgnacyjne mogą powodować u psów stres, frustrację czy strach. Kooperacyjny trening medyczny pozwala wypracować między opiekunem a psem niewerbalny dialog, w którym to pies decyduje o tym, czy zgadza się na czynności, które chce wykonać opiekun, czy też nie.  Przy pomocy tej metody zabiegi takie jak smarowanie fałdek i nosa balsamem, czesanie czy czyszczenie uszu przestają sprawiać pupilowi dyskomfort. Jest to długi proces, który wymaga od nas cierpliwości i umiejętności odczytywania sygnałów, które wysyła do nas pies. Regularnie prowadzony trening kooperacyjny pomaga zbudować pewność siebie psa, wpływa na jego samopoczucie, dzięki czemu pielęgnacja przestaje być koszmarem zarówno dla czworonoga, jak i jego właściciela.

 Jak przeprowadza się kooperacyjny trening medyczny?

Bazą kooperacyjnego treningu jest nauczenie psa opierania brody na naszej dłoni, leżenia nieruchomo na boku lub wchodzenia przednimi łapami na podwyższenie. Jeśli pies trwa w pozycji znaczy, że mówi tak i możemy kontynuować czynności. Gdy pies przerwie pozycję jest to komunikat oznaczający „nie” i natychmiast przerywamy czynność. 

Cały trening kooperacyjny trzeba rozbić na wiele etapów, 

  • nauczenie pozycji, 
  • nauczenie tego, że  pies może zadecydować o przerwaniu treningu,
  • oswojenie psa z dotykiem w okolicach łap, uszu, oczu, ogona czy zębów, 
  • wprowadzenie i oswojenie pupila z niezbędnymi akcesoriami takimi jak szczotka.

Należy pamiętać, że nie należy się denerwować gdy pies odmówi nam kontynuacji treningu. Zdecydowanie lepiej sprawdzają się krótkie sesje ćwiczeniowe. Warto więc zaplanować je tak, by były regularnie, ale trwały tylko kilka-kilkanaście minut. Nie można zapomnieć o aranżacji środowiska, zdecydowanie przyjemniejsze do nauki będzie spokojnie miejsce bez zbędnych rozproszeń. Prędkość nauki takiego treningu zależy od bardzo wielu czynników – nastroju psa, zaspokojenia jego potrzeb i relacji pomiędzy psem a opiekunem. Dając zwierzętom poczucie bezpieczeństwa i odpowiednio nagradzając osiągniemy to, że pies znacznie rzadziej będzie odczuwał potrzebę przerywania czynności pielęgnacyjnych. Wybór to czynnik, który pozwala odróżnić trening kooperacyjny od przyzwyczajania psa do dotyku i zabiegów bez pytania o jego zdanie. Jeśli nie umiemy odczytywać sygnałów wysyłanych przez psa, który nie czuje się komfortowo, możemy zmusić psa, który nie chce być poddany zabiegowi do eskalacji wysyłanych przez niego sygnałów. Pozostawienie psu wyboru jest bardzo ważnym aspektem w życiu psa, który jest całkowicie zależny od swojego opiekuna, mając w życiu bardzo dużo kontroli i mało wyboru. Każda możliwość wyboru, jaką dajemy naszemu psu jest wzmacnia i buduje jego pewność siebie. Gdy pies ma możliwość jasnego zakomunikowania swoich potrzeb, kooperacyjny trening medyczny pozytywnie wpływa na więź między opiekunem a podopiecznym, oraz na jakość komunikacji między nimi. Podczas całego treningu nie należy używać werbalnej komunikacji z psem, ponieważ wydawanie komend obniża dobrowolność uczestnictwa psa w ćwiczeniu. Należy skupić się na komunikacji niewerbalnej. Zaproszeniem do takiego treningu może być wyciągnięta ręka, na którą pies może położyć brodę albo kocyk, na którym uprzednio nauczył się kłaść.

Co, jeśli musimy wykonać zabieg i nie mamy możliwości zapytania psa o zgodę?

Oczywiście zdarzają się sytuacje, że niektóre czynności trzeba wykonać, mimo że pies może nie mieć na to ochoty. Takim wydarzeniem może być np. zaszczepienie psa u weterynarza. Wtedy należy tak zorganizować sytuację, by w jak najmniejszym stopniu wyglądała jak kooperacyjny trening medyczny, a jeśli to możliwe nie przypominała go wcale. Dzięki temu unikniemy regresu w treningu.



Komentarze do wpisu (0)

Blog - Dbam, naturalnie!
Psia pielęgnacja, psie nowinki i psie ciekawostki by Doganica
Modzel u psa – co to jest, zapobieganie, leczenie

Modzel u psa, inaczej odgniotki, to określenie na czarne zgrubienia pojawiające się na łokciach, i niekiedy kolanach. Choć większość zmian tego typu nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia zwierzęta, nie należy ich bagatelizować. Skąd się jednak biorą modzele u psa? Czy ta przypadłość może dotknąć każde zwierzę? I przede wszystkim – jak je leczyć? Zobacz, co musisz o tym wiedzieć!

Kamień nazębny u psa – jak zadbać o zdrowe zęby pupila?

Na zębach twojego psa pojawił się trudny do usunięcia nalot? Nie wpadaj w panikę! Choć kamień nazębny u psa może być przyczyną wielu problemów zdrowotnych, łatwo mu zaradzić odpowiednią higieną jamy ustnej. Zobacz, jak dbać o zęby swojego pupila i poradzić sobie z kamieniem u psa, gdy już się pojawi.

Pryszcze u psa – przyczyny, objawy, leczenie

Ze względu na podobieństwo w budowie skóry, u psów i innych zwierząt domowych, tak samo, jak u ludzi, mogą pojawić się pryszcze i trądzik. Choć u zwierząt stanowią one przede wszystkim defekt kosmetyczny, nie należy ich bagatelizować, zwłaszcza w przypadku objawów o dużym nasileniu lub braku reakcji na stosowane leczenie. Zobacz, co zrobić, jeśli zauważysz pryszcza u psa oraz kiedy warto skonsultować to z lekarzem weterynarii.

Pasożyty u psa – jak się ich pozbyć?

Psie pasożyty mogą przysporzyć naszemu psu oraz nam wielu nieprzyjemności. Co zrobić, by się przed nimi ustrzec oraz jak sobie z nimi poradzić, jeśli mimo wszystko się pojawią? Dowiesz się tego z dzisiejszego artykułu.

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl