Rasa psa lhasa apso 0
Rasa psa lhasa apso

Rasa psa lhasa apso

Pochodzące z Tybetu kilkukilogramowe psiaki były niegdyś psami stróżującymi. Ta cecha pozostała w nich nadal. Są to wesołe, niezwykle mądre psy, które zrobią wiele, by zadowolić swojego opiekuna. Często mylone z shih tzu, ale są od nich nieco wyższe i mają dłuższą kufę. Pierwszy człon nazwy rasy „lhasa” to nazwa stolicy Tybetu. Początki lhasa apso sięgają 2000 lat wstecz. Wierzono, że są wcieleniem zmarłych mnichów. Hodowane były przy buddyjskich świątyniach, jednak nie można było ich sprzedawać. Podarowane w prezencie, jako wyraz uznania, trafiały na dwory bogatych kupców, arystokracji czy do pałacu cesarza. Pełniły funkcję psów do towarzystwa oraz psów ostrzegających przed niebezpieczeństwem. Wierzono, że przynoszą szczęście domowi, w którym żyją. W Europie pojawiły się dopiero w XX wieku. W 1933 roku Dalajlama podarował kilkanaście z nich Ameryce i to właśnie tam powstała pierwsza hodowla tych psów poza Tybetem. Choć mamy w Polsce hodowle lhasa apso, nie są one jeszcze popularne w naszym kraju. A jak się u nas pojawiły? Pierwszego psa tej rasy przywiozła do naszego kraju z Nepalu sama Wanda Rutkiewicz! 

Wygląd psa rasy lhasa apso

Lhasa apso mają 18-30 cm wzrostu, a ich waga nie przekracza 7 kg. Mają średniej wielkości, ciemne oczy i długi, ciężki, prosty włos z grubym podszerstkiem. Sierść na głowie i w okolicach oczu także jest długa, dlatego często wiązana jest w kucyk. Uszy są zwisające z frędzlami na końcach. Ogon jest mocno owłosiony i noszony jest zawinięty nad grzbietem. Zdarza się, że jego końcówka jest załamana. Maść może być wszelkiego koloru – piaskowa, złota, miodowa, szara, czarna, biała, brązowa, dymna czy łupkowa. Dopuszcza się też psy w łaty. 

Charakter psa rasy lhasa apso

W tym małym ciele mieści się całkiem niezły temperament. Psy rasy lhasa apso są pełne wdzięku i elegancji nie tylko w sposobie poruszania się, ale także w sposobie bycia. Mają dość dominujący charakter i mocne usposobienie. Są to psy niezwykle bystre i wyjątkowo inteligentne, pewne siebie, ale też uparte. Szybko się uczą, a najlepszą nagrodą jest dla nich morze pochwał i zachwytów. Lhasa apso są bardzo ciekawe świata, chętnie odkrywają nowe miejsca i, mimo swoich niewielkich rozmiarów, uwielbiają długie wędrówki. Psy te są typem samotnika, mówi się, że są trochę jak koty – są spokojne, mają w domu swoje ulubione miejsca, a do człowieka przychodzą, kiedy same mają na to ochotę. Jeśli marzysz więc o psie, który będzie przytulał się do ciebie na kanapie i okazywał ci swoje uwielbienie na każdym kroku, lhasa apso może nie spełnić twoich oczekiwań. Psiaki te doskonale potrafią też obrażać się i pokazywać swoje rozżalenie. Bardzo mocno przywiązują się do jednego opiekuna, któremu potrafią w pełni się podporządkować, obcych natomiast traktują z dystansem. Zdarza się, że do niektórych osób nigdy się nie przekonają. Niechętnie też przyjmują w domu gości i sami decydują, kto zasłuży na ich przyjaźń i szacunek. Są to psy czujne i są dobrymi obserwatorami. Mają skłonność do pilnowania swoich bliskich. Z reguły są spokojne, ale zaniepokojone potrafią donośnie szczekać, irytując przy tym pozostałych domowników oraz sąsiadów. Wrażliwość i empatia to kolejne wyraźne cechy u lhasa apso – źle znoszą podniesione głosy, krzyk i agresywne ruchy, świetnie też odczytują emocje panujące w stadzie. Rasa ta bez większego problemu dogada się z innymi zwierzętami w domu niezależnie od tego, czy będą to koty czy inne psy. Na spacerach natomiast mogą dyktować warunki, dlatego niezwykle ważne jest wczesne zadbanie o ich socjalizację. Pies ten także może żyć w rodzinie z dziećmi, warto jednak pamiętać, że jego cierpliwość ma swoje granice. Lepiej więc, by dzieci, z którymi przebywa lhasa, znały zasady postępowania z psem oraz umiały zostawić go w spokoju, kiedy pies będzie tego potrzebował. 

Potrzeby psa rasy lhasa apso

Jak wspominaliśmy wcześniej, psiaki lhasa apso są niezwykle mądre, dlatego też łatwo przystosowują się do życia swojej rodziny. Mogą mieszkać zarówno w domu z ogrodem, jak i w mieszkaniu. Przyzwyczają się do życia w mieście, jak i na wsi. Są to psy dość aktywne ważne jest więc, by miały zapewnioną odpowiednią dawkę ruchu każdego dnia. Oprócz codziennych spacerów wielką frajdę sprawią mu na pewno dodatkowe zajęcia sportowe i umysłowe. Pies ten nie ma problemu z zostawianiem na dłużej w domu bez opieki, jednak należy pamiętać o spacerze przed wyjściem oraz po powrocie. Musimy pamiętać też, że jest to rasa, która potrzebuje regularnego kontaktu z człowiekiem. Tybetańskie warunki życia lhasa apso miały duży wpływ na ewolucję rasy. Przebywały one na dużych wysokościach, często w zimnie, kurzu i na wietrze. Dlatego niestraszne są im zmiany pogody. Są odporne i wytrzymałe na wszelkie warunki atmosferyczne. Chętnie pójdą na długi spacer w każdą pogodę. Sierść bowiem chroni ich zarówno przed przegrzaniem w upalne dni, jak i przed ostrymi zimami.


Pielęgnacja psa rasy lhasa apso

Lhasa apso wymaga niemal codziennej pielęgnacji. Długą sierść należy szczotkować  prawie codziennie jednak nie ma ona tendencji do kołtunienia. By ułatwić rozczesywanie, można przed zabiegiem spryskać włosy specjalną odżywką. Psy tej rasy powinno kąpać się w delikatnym szamponie nawet raz w miesiącu, a przed każdą kąpielą dobrze jest dokładnie wyczesać włos. Nie możemy zapomnieć też o regularnej kontroli uszu, oczu , pazurów oraz myciu zębów. By sierść lhasy nie sprawiała nam tyle kłopotu, można ją regularnie skracać, dobrze jest jednak zapytać o to zaufanego groomera. Mimo, że sierść lhasa apso jest długa, nie wbija się ona w kanapy, dywany czy ubrania i łatwo można ją z nich usunąć. Nie jest też szczególnie kłopotliwa w okresie linienia, gdyż psy nie gubią jej zbyt wiele.  

Żywienie psa rasy lhasa apso

Żywienie psa lhasa apso nie jest trudnym zadaniem, należy jednak mieć na uwadze jakość karmy, którą wybierzemy. To od niej zależy bowiem wygląd futra, zachowanie oraz dobre samopoczucie naszego psa. Jeśli masz ochotę sam przygotowywać posiłki dla swojego podopiecznego, nie ma w tym nic złego. Warto jednak skonsultować się z psim dietetykiem, który pomoże prawidłowo zbilansować dietę. Dorosłemu psu wystarczą dwa posiłki dziennie podawane rano i wieczorem. Pamiętajmy też o tym, by pies miał stały dostęp do świeżej wody. 

Choroby psa rasy lhasa apso

Są to psy z reguły zdrowe i długowieczne. Mogą dożyć nawet 18 lat, choć średnia długość życia to ok. 15 lat. Psy rasy lhasa apso mają skłonność do chorób oczu, dysplazji nerek oraz stawów czy zwichnięć rzepki. Mogą wystąpić też alergie pokarmowe, wymioty oraz problemy z drogami oddechowymi. 

Lhasa apso – czy to rasa dla mnie?

Jeśli lubisz podróżować, lubisz zmiany, naturę, żyjesz aktywnie i chciałbyś robić to z psem, lhasa apso nada się idealnie. To psy, które łatwo adaptują się do nowych warunków i są ciekawe świata. Uwielbiają spędzać aktywny czas ze swoim opiekunem, choć niekoniecznie lubią się bawić. Będąc opiekunem lhasa apso, musisz być konsekwentny i pewny siebie, cierpliwy i wyrozumiały. Ważne jest, abyś miał czas na regularną pielęgnację, szkolenie i rozpieszczanie twojego czworonoga. Nie jest to pies, który będzie idealny dla małych dzieci, raczej dla starszaków, choć tak naprawdę rasa ta najlepiej „dogaduje się” z dorosłymi. Może być świetnym przyjacielem seniora pod warunkiem, że ten będzie miał siłę na minimum 2 spacery w ciągu dnia. Rasa ta niekoniecznie nadaje się na pierwszego psa w rodzinie, gdyż jego osobowość może sprawiać trudność początkującym. Jeśli jednak jesteś otwarty na porady behawiorystów i lubisz wyzwania, lhasa apso może być wspaniałym i oddanym towarzyszem życia.



Komentarze do wpisu (0)

Blog - Dbam, naturalnie!
Psia pielęgnacja, psie nowinki i psie ciekawostki by Doganica
Rasa psa lhasa apso

Pochodzące z Tybetu kilkukilogramowe psiaki były niegdyś psami stróżującymi. Ta cecha pozostała w nich nadal. Są to wesołe, niezwykle mądre psy, które zrobią wiele, by zadowolić swojego opiekuna. Często mylone z shih tzu, ale są od nich nieco wyższe i mają dłuższą kufę. Pierwszy człon nazwy rasy „lhasa” to nazwa stolicy Tybetu. Początki lhasa apso sięgają 2000 lat wstecz. Wierzono, że są wcieleniem zmarłych mnichów. Hodowane były przy buddyjskich świątyniach, jednak nie można było ich sprzedawać. Podarowane w prezencie, jako wyraz uznania, trafiały na dwory bogatych kupców, arystokracji czy do pałacu cesarza. Pełniły funkcję psów do towarzystwa oraz psów ostrzegających przed niebezpieczeństwem. Wierzono, że przynoszą szczęście domowi, w którym żyją. 

Kooperacyjny trening medyczny

Kiedy słyszy się o kooperacyjnym trening medycznym często kojarzy się on z pracownikami zoo, którzy trenują z dzikimi zwierzętami w celu przyzwyczajenia ich do zabiegów. Foki otwierają pyski i pokazują zęby, goryle podają kończyny, po czym otrzymują nagrodę. Dlaczego nie wykorzystać technik stosowanych przez opiekunów zwierząt do przyzwyczajenia naszych psów do zabiegów pielęgnacyjnych? W ten właśnie sposób powstał kooperacyjny trening medyczny.

 

Jak poradzić sobie z zaciekami pod oczami naszego psa?

Zauważyłeś, że twój pies ma załzawione oczy, a pod nimi tworzą się ciemniejsze zacieki? Sierść stała się przyżółcona, a może nawet brązowa? Zacieki pod oczami to problem, który może być zmorą dla opiekunów psów o jasnej szacie. Tak naprawdę mogą pojawić się u wszystkich psów, niezależnie od odcienia sierści. Najczęściej występują u ras tj. shih-tzu, maltańczyk czy york jednak nie oznacza to, że te razy „tak mają” i nie należy nic z tym robić. Faktycznie, często przebarwienia te nie są powodem do dużych zmartwień, ale warto to sprawdzić.

 

Rasa psa mops

Chyba nie ma osoby, która nie uśmiechnie się na widok psa tej rasy. Choć na pierwszy rzut oka, mopsy mogą wydawać się wiecznie zmartwione tak naprawdę to niezwykle wesołe, żywe i towarzyskie psiaki. Ich pochodzenie nie jest do końca znane. Wiadomo jednak, że dotarły do nas z Chin. Były to psy należące do cesarza i członków jego rodziny. Posiadanie psa tej rasy było wielkim przywilejem. Przybyły do Europy najprawdopodobniej ok. 1500 roku razem z holenderskimi kupcami. Stały się wtedy ulubieńcami europejskiej arystokracji.

Jak dbać o psie oczy?

Nasze psy mają gorszą ostrość widzenia niż my i to nawet do 8 razy! Poza tym nie rozróżniają ani koloru zielonego, ani czerwonego, a pozostałe barwy widzą mniej intensywnie. Jednak w odróżnieniu od nas, dużo lepiej widzą po ciemku. Choć zmysł wzroku nie jest dla psa najważniejszy, to jednak o psie oczy trzeba dbać, by nasi podopieczni mogli cieszyć się zdrowymi oczami przez długie lata.

A czy Twój pies ma dobrego nosa?

Natura wyposażyła naszych czworonożnych przyjaciół w niemal idealny zmysł węchu. Jeśli masz psa, być może zauważyłeś już, że potrafi on wyczuć coś dużo wcześniej od Ciebie. Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak funkcjonuje jego nos? Jak o niego dbać, żeby służył psu jak najdłużej? Kiedy wiadomo, że dzieje się coś niedobrego i jak sobie z tym radzić? Dzisiaj postaramy się odpowiedzieć na wszystkie nurtujące cię pytania.

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl