Rasa psa dalmatyńczyk 0
Rasa psa dalmatyńczyk

Rasa psa dalmatyńczyk

Chyba nie ma osoby, która nie wie, jak wygląda pies rasy dalmatyńczyk. Te poruszające się niezwykle elegancko psiaki dobrze znane są chyba głównie za sprawą bajki (i filmu) Disneya pt.: „101 dalmatyńczyków”. Ich znakiem rozpoznawczym jest biała sierść w czarne łatki. Nie da się pomylić ich z żadnym innym psem. Co ciekawe zdarza się, że maluchy rodzą się całkowicie białe lub mają tylko delikatne cętki. Większość z nich pojawia się dopiero po 12 dniu życia. Jest wiele hipotez mówiących o pochodzeniu rasy. Uznaje się jednak, że ich ojczyzną jest Chorwacja, a dokładniej mówiąc chorwacki region Dalmacja, skąd też pochodzi ich nazwa. Były wykorzystywane tam jako psy cyrkowe, myśliwskie i obronne. Mówi się też, że mogą pochodzić z Indii, skąd następnie trafiły do Egiptu, Grecji i starożytnego Rzymu. To właśnie w Egipcie, na ścianach grobowców, można znaleźć wizerunki cętkowanych psów. Nie wiadomo jednak czy to przodkowie dalmatyńczyków, czy jedynie zbieżność wyglądu. Popularność rasy wzrosła w XVIII wieku w Anglii oraz Stanach Zjednoczonych Ameryki. W Nowym Jorku dalmatyńczyki pracowały w straży i biegając przed wozami, odpowiedzialne były za informowanie ludzi o zbliżającej się ekipie. Miało to ułatwić wozom strażackim przejazd przez tłoczne ulice miasta. Psy pomagały też rozciągać węże gaśnicze. W Anglii natomiast były psami chroniącymi powozy konne. Pierwsza wystawa, w której wzięły udział psy tej rasy, odbyła się w 1869 roku w Birmingham, natomiast wzorzec rasy uznano w 1890 roku. Do Polski trafiły przed II wojną światową. Pierwsza hodowla dalmatyńczyków w naszym kraju powstała w 1968 roku.

Wygląd psa rasy dalmatyńczyk

Charakterystyczne ubarwienie dalmatyńczyka sprawia, że nie sposób go nie rozpoznać. Okrągłe cętki mają średnicę 2–3 cm, powinny występować wzdłuż całego ciała i być w odcieniu czarnym bądź czekoladowym. W zależności od koloru cętek, psy mogą mieć różne tęczówki: ciemnobrązowe bądź bursztynowe. Sierść dalmatyńczyków jest gęsta, twarda, ale jednocześnie gładka i lśniąca. Nie posiadają one podszerstka. Psy mają atletyczną sylwetkę i silne, muskularne barki. Ich szyja oraz kufa są długie, czaszka jest wąska, a uszy są wiszące i zaokrąglone na końcach. Ogon jest długi i zwęża się ku wierzchołkowi. U niektórych psów może sięgać nawet to stawów skokowych. Bywa lekko zwrócony w górę, jednak nigdy nie jest zawinięty. Mierzą sobie od 54–61 cm, a ważą pomiędzy 24–32 kg. 

Charakter psa rasy dalmatyńczyk

Dalmatyńczyki to psy o licznych zaletach. Są energiczne i radosne. Lubią ruch i mają niespożyte pokłady energii. Są to odważne psy, ale równocześnie wesołe, przyjazne i lubiące ludzi. Nie mają problemu w kontaktach z najmłodszymi członkami domowego stada, ale nie lubią, kiedy te są zbyt natarczywe i zmuszają do zabawy. Należy też zachować ostrożność przy małych dzieciach, które mogą zostać przewrócone bądź popchnięte przez dużego, żywiołowego dalmatyńczyka, który w radosnym szaleństwie może ich nie zauważyć. Psiaki te mocno przywiązują się do swojej rodziny i lubią spędzać z nią czas. Najchętniej nigdy by się z nią nie rozstawały. W stosunku do nowych osób mogą okazywać lekką nieśmiałość, a gości powitać głośnym szczekaniem. Pies rasy dalmatyńczyk będzie też bez problemu tolerował inne zwierzaki mieszkające z nim pod jednym dachem. Są to z reguły łagodne psy jednak zaatakowane przez inne zwierzę, na pewno będą się bronić. Staną też zapewne w obronie swojego opiekuna, jeśli zauważą, że coś mu grozi. Są niezwykle inteligentne i mają świetną pamięć. Uwielbiają się uczyć. Mają w sobie jednak cechy wrażliwca i nie lubią napiętej atmosfery. To właśnie przekłada się na szkolenia. Zdecydowanie chętniej będą pracować za nagrody i pochwały niż pod presją. Niezadowolone mogą stać się uparte i zrezygnować ze współpracy z nami. Dalmatyńczyki to wrodzeni łowcy. Świetnie tropią i mogą także brać udział w akcjach ratowniczych. Są też doskonałymi stróżami i czujnie będą strzegły swoich domowników, dając donośnie znać, kiedy na horyzoncie pojawi się niechciany gość. Za wadę dalmatyńczyków uważa się ich niezależność. Rasa ta ma też wysoko rozwinięty instynkt gończy, należy więc zdawać sobie sprawę z tego, że pies może lubić zarówno gonić jak i uciekać.  

Potrzeby psa rasy dalmatyńczyk

Musimy pamiętać, że psy rasy dalmatyńczyk przede wszystkim potrzebują ruchu. To bardzo energiczne psy, jednak kiedy pozwolimy im wyszaleć się na świeżym powietrzu i zapewnimy im odpowiednią dawkę ruchu oraz intelektualnych wyzwań w ciągu dnia, będą odpoczywać w domu i prowadzić spokojny tryb życia. Frajdę sprawią im treningi psich sportów. Lubią też pływać. Mogą mieszkać zarówno w bloku jak i w domu z ogrodem, nigdy natomiast nie powinny mieszkać w kojcu. Nie są to psy odporne na wilgoć i niskie temperatury, dlatego w okresie zimowym na pewno nie pogardzą ciepłą kurtką. Dobrze natomiast radzą sobie z wysokimi temperaturami. Musimy tylko uważać, by nie dopuścić do poparzeń słonecznych. Ważne jest, by szybko zacząć socjalizację naszego psa. Od małego powinien mieć on stały kontakt z innymi zwierzętami, dziećmi czy dorosłymi. Dzięki temu unikniemy problemów behawioralnych. 

Pielęgnacja psa rasy dalmatyńczyk

Szata dalmatyńczyka jest krótka, więc nie wymaga zbyt dużo zabiegów pielęgnacyjnych. Ważne jest, by szczotkować go przynajmniej raz w tygodniu, bo choć linieje dwa razy w roku, to sierść gubi cały czas. A jest ona twarda i trudno pozbyć się jej z mebli i dywanów. Do pielęgnacji sierści świetnie nada się gumowa szczotka bądź rękawica. Dalmatyńczyka kąpiemy jedynie w razie wyraźnej potrzeby, na co dzień można przetrzeć naszego psa wilgotnym ręcznikiem , dzięki czemu pozbędziemy się z jego grzbietu kurzu i zanieczyszczeń.  Poza tym, jak u każdego innego psa regularnie należy kontrolować stan uszu  i pazurów oraz zadbać o pielęgnację oczu i szczotkowanie zębów. Możemy też podawać mu regularnie przysmaki dentystyczne, które wspomogą ich czyszczenie. 

Żywienie psa rasy dalmatyńczyk

Dalmatyńczyki nie są szczególnie wybredne jeśli chodzi o jedzenie. Wręcz przeciwnie – lubią jeść, przez co mogą mieć tendencję do tycia. Dzienną porcję jedzenia powinno podzielić się na 2–3 posiłki, a podawane w ciągu dnia smakołyki należy uwzględnić w zapotrzebowaniu energetycznym. U dalmatyńczyków występuje ryzyko skrętu żołądka, należy ograniczyć więc aktywność fizyczną naszego psa na ok. 2 godziny przed i po posiłku. Ponieważ rasa ta miewa także problemy z drogami moczowymi, warto zwrócić uwagę, by nasz pies pił dużo wody. Z tego samego powodu posiłki psów tej rasy powinny być ubogie w purynę. Dzięki temu zredukujemy poziom kwasu moczowego w urynie i obniżymy ryzyko pojawienie się kamieni moczowych. 

Choroby psa rasy dalmatyńczyk 

Dalmatyńczyki żyją średnio 13 lat. Należą do ras mało chorowitych. Dopadają je głównie problemy z układem moczowym, który jest dużo wrażliwszy niż u innych psów. Dalmatyńczyki mogą też cierpieć na głuchotę i często już rodzą się głuche (w hodowli powinien być przeprowadzony test BEAR). Szacuje się, że 8% szczeniąt rodzi się głuchych całkowicie, a ponad 20% nie słyszy na jedno ucho. U niektórych psów mogą pojawić się też alergie skórne lub zapalenie uszu. Jak już mówiliśmy wcześniej, może też przydarzyć się im skręt żołądka, a u starszych osobników mogą wystąpić problemy ze stawami i kręgosłupem. 

Dalmatyńczyk – czy to rasa dla mnie? 

Jeśli twoim ulubionym zajęciem w wolnym czasie jest sofa, książka i Netflix musimy cię zasmucić, bo dalmatyńczyk nie jest dla ciebie. Nie są to też psy nadające się dla osób starszych. Te bowiem nie mogą zapewnić im wystarczającej dawki ruchu. A rasa ta nie jest typem kanapowca, a sportowca. Jeśli natomiast kochasz aktywnie spędzać czas, będzie to świetny towarzysz twoich wypraw. Chętnie pobiega przy tobie podczas wycieczki rowerowej, wędrówki czy będzie biegł przy twojej nodze podczas joggingu. Krótki spacer mu nie wystarczy. Zdecydowanie potrzebuje on kilkugodzinnej dawki ruchu. Oprócz tego to psy, które potrzebują być stale blisko człowieka, dlatego jeśli jesteś zapracowany i spędzasz mało czasu w domu, nie będzie to rasa odpowiednia dla ciebie. Czworonogi te źle znoszą rozłąkę. Musisz być opiekunem stanowczym, konsekwentnym, ale jednocześnie musisz być partnerem swojego psa. I być stale zaangażowany w jego wychowanie i socjalizację. Wtedy na pewno stworzycie świetny duet. 

 

 

 

Komentarze do wpisu (0)

Blog - Dbam, naturalnie!
Psia pielęgnacja, psie nowinki i psie ciekawostki by Doganica
Rasa psa dalmatyńczyk

Chyba nie ma osoby, która nie wie, jak wygląda pies rasy dalmatyńczyk. Te poruszające się niezwykle elegancko psiaki dobrze znane są chyba głównie za sprawą bajki (i filmu) Disneya pt.: „101 dalmatyńczyków”. Ich znakiem rozpoznawczym jest biała sierść w czarne łatki. Nie da się pomylić ich z żadnym innym psem. Co ciekawe zdarza się, że maluchy rodzą się całkowicie białe lub mają tylko delikatne cętki. Większość z nich pojawia się dopiero po 12 dniu życia.

Jak kąpać psa?

Chyba nie ma opiekuna, który nie zastanawiał się nigdy nad pytaniem „jak często należy kąpać psa”. Odpowiedzią, którą słyszał najczęściej, brzmiała zapewne „to zależy”. Ale zależy od czego? Jak zadbać o skórę i futro naszego psa, by było zdrowe i zadbane? W czym kąpać naszego psa? Wszelkie wątpliwości postaramy się rozwiać w tym tekście. 

Rasa psa lhasa apso

Pochodzące z Tybetu kilkukilogramowe psiaki były niegdyś psami stróżującymi. Ta cecha pozostała w nich nadal. Są to wesołe, niezwykle mądre psy, które zrobią wiele, by zadowolić swojego opiekuna. Często mylone z shih tzu, ale są od nich nieco wyższe i mają dłuższą kufę. Pierwszy człon nazwy rasy „lhasa” to nazwa stolicy Tybetu. Początki lhasa apso sięgają 2000 lat wstecz. Wierzono, że są wcieleniem zmarłych mnichów. Hodowane były przy buddyjskich świątyniach, jednak nie można było ich sprzedawać. Podarowane w prezencie, jako wyraz uznania, trafiały na dwory bogatych kupców, arystokracji czy do pałacu cesarza. Pełniły funkcję psów do towarzystwa oraz psów ostrzegających przed niebezpieczeństwem. Wierzono, że przynoszą szczęście domowi, w którym żyją. 

Kooperacyjny trening medyczny

Kiedy słyszy się o kooperacyjnym trening medycznym często kojarzy się on z pracownikami zoo, którzy trenują z dzikimi zwierzętami w celu przyzwyczajenia ich do zabiegów. Foki otwierają pyski i pokazują zęby, goryle podają kończyny, po czym otrzymują nagrodę. Dlaczego nie wykorzystać technik stosowanych przez opiekunów zwierząt do przyzwyczajenia naszych psów do zabiegów pielęgnacyjnych? W ten właśnie sposób powstał kooperacyjny trening medyczny.

 

Jak poradzić sobie z zaciekami pod oczami naszego psa?

Zauważyłeś, że twój pies ma załzawione oczy, a pod nimi tworzą się ciemniejsze zacieki? Sierść stała się przyżółcona, a może nawet brązowa? Zacieki pod oczami to problem, który może być zmorą dla opiekunów psów o jasnej szacie. Tak naprawdę mogą pojawić się u wszystkich psów, niezależnie od odcienia sierści. Najczęściej występują u ras tj. shih-tzu, maltańczyk czy york jednak nie oznacza to, że te razy „tak mają” i nie należy nic z tym robić. Faktycznie, często przebarwienia te nie są powodem do dużych zmartwień, ale warto to sprawdzić.

 

Rasa psa mops

Chyba nie ma osoby, która nie uśmiechnie się na widok psa tej rasy. Choć na pierwszy rzut oka, mopsy mogą wydawać się wiecznie zmartwione tak naprawdę to niezwykle wesołe, żywe i towarzyskie psiaki. Ich pochodzenie nie jest do końca znane. Wiadomo jednak, że dotarły do nas z Chin. Były to psy należące do cesarza i członków jego rodziny. Posiadanie psa tej rasy było wielkim przywilejem. Przybyły do Europy najprawdopodobniej ok. 1500 roku razem z holenderskimi kupcami. Stały się wtedy ulubieńcami europejskiej arystokracji.

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl